Heb jij ook zo’n drang naar…?

Een verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is. Wanneer de persoon deze gewoonte of stof niet heeft, zal het gedrag van de persoon voornamelijk gericht zijn op het verkrijgen en innemen van het middel of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten.” (https://nl.wikipedia.org/wiki/Verslaving)

Bij het woord verslaving denk je meestal eerst aan drugs of alcohol. Toch zijn meer mensen verslaafd dan je zou denken. Je kan bijv. ook verslaafd zijn aan:

  • gokken
  • internet
  • chatten
  • gamen
  • seks
  • werken
  • shoppen
  • eten
  • koffie
  • ….

Op Wikipedia vind je hierover ook meer informatie, bijv. over een eetverslaving:

“Een eetverslaving is een psychische aandoening, een afwijking van het normale eetgedrag. Een eetverslaafde voelt een dwangmatige drang voor het innemen van meer voedsel dan normaal is voor de leeftijd, het geslacht en dergelijke. Net als bij elke andere verslaving is er sprake van een mentale afhankelijkheid van het middel, in dit geval voedsel.”

Zoals jullie al wel weten, ben ik een “specialleke”. Je kan allerlei etiketten op mijn eigenheid plakken en één daarvan is: “lijdend aan een eetbuistoornis”. Ik ben hiervoor een paar jaar geleden in behandeling geweest, waarbij mijn coach zei dat het bij mij nog wel meeviel. Sommige mensen met een eetbuistoornis hebben namelijk dagelijks “vreetbuien”, bij mij beperkt het zich toch maximum één keer per week. Van al mijn eigenaardigheden is dit het item waarover ik me het meeste schaam. Maar ik wil dit toch met jullie delen omdat ik denk dat jullie hier misschien ook iets in kunnen herkennen.

Deze week las ik het boek “Een nieuwe aarde” van Eckhart Tolle. Hierin vond ik een korte passage, die me weer hoop geeft om beter te leren omgaan met een volgende eetaanval.

9200000010164258

Iemand die een evenwichtig eetpatroon heeft, vraagt zich waarschijnlijk af wat een eetbui dan precies inhoudt. Dat verschilt natuurlijk van persoon tot persoon. Ik kan alleen maar weergeven wat er bij mij gebeurt:

  • Ik krijg een enorme drang om te eten, nadat ik reeds een maaltijd en dessert op heb. Mijn maag is al goed gevuld en toch komt die drang op.
  • Tot nu toe kan ik hier zelden aan weerstaan. Ik vecht er meestal een tijdje tegen en kan me dan toch niet meer inhouden.
  • Mijn eetbuien duren meestal een half uur. Op dat half uur prop ik mezelf vol met alles wat ik in de kast en frigo vind. Zelfs als er geen snoep in huis is, vind ik wel eten. Dat kan dan zijn:
    • beschuitjes met mayonaise, ketchup en kaas
    • beschuitjes met siroop
    • koekjes
    • kaas in blokjes met mayonaise
  • Het enige positieve aan mijn eetbuien is dat ik niet durf overgeven. Dus ik prop mezelf vol tot ik echt niet meer kan. Dan is de eetbui gedaan. Maar dan begint de ellende pas: negatief denken, vol zelfhaat, schaamte en walging van mezelf.

Eckart Tolle beschrijft in zijn boek kort dit proces van negatief denken. De actie van het eten op zich is niet het ergste, het is het negatieve denken achteraf dat het geheel enorm emotioneel en psychisch belastend maakt. De tips die ik uit zijn boek kan filteren rond het omgaan met eetbuien, of andere “cravings” en verslavingen, zijn deze:

Tips van Eckhart:

  • Leren in het moment leven en je bewust leren worden van je “moods”.
  • Kleine irritaties leren opmerken en je meer bewust leren worden van je algemeen gevoel. Dit kan een volgende eetbui helpen voorkomen.
  • Leren genieten op andere manieren, zodat je dit niet telkens in je verslaving zoekt.
  • Leren ontspannen in het moment, zodat je dit ook weer niet zoekt door jouw “middel” of “gewoonte”.
  • Leren omgaan met “craving”: door bewust te ademen en het gevoel van craving bewust enkele minuten te erkennen: oefening zie hieronder:

IMG_20190809_081201

Ik geloof dat je de negatieve verslavende handelingen kan leren ombuigen naar positieve momenten. Het vraagt echter tijd en bewustwording. Het boek van Eckhart geeft me echt hoop dat bewustwording de oplossing is. En niet alleen voor verslavingen, maar ook voor vele andere problemen op aarde.

BEWUST-ZIJN IN HET MOMENT

veel liefs,

Saar

 

Advertenties

START…..NU !

Babbelen is één van mijn talenten én valkuilen. Nadenken ook. Zelfreflectie ook. Plannen in de toekomst maken ook. Het verleden analyseren ook. Ik analyseerde mezelf en mijn spirituele capaciteiten de laatste maanden tot op het bot.

Vandaag heb ik daarover enkel dit te vertellen: LEEF NU. De hele dag nadenken hoeft niet. Gewoon aanwezig zijn in dit moment is genoeg. Dat is het begin van echt geluk.

IMG_20190805_083919

Ik geloof in de Law of Attraction, het Universum en alles wat daarmee te maken heeft, maar….als de basis niet juist zit, werkt dit allemaal niet.

Dus vandaag een pleidooi voor de basis van de basis van de basis van alles: NU LEVEN, op je eigen unieke manier. Zoek het vooral niet te ver! vb. Gras maaien kan een prachtige manier zijn om dit te ervaren, of de afwas doen…noem maar op. Als je maar bewust probeert aanwezig te zijn, door te ruiken, voelen, horen, zien,… al je zintuigen te gebruiken en niet de hele tijd in je gedachten te verdwalen.

En mijn grote held in dit verhaal is trouwens Eckhart Tolle!!

IMG_20190805_082504

 

Bipolair zijn, Energie & Focus

Bipolair zijn kan je op verschillende manieren bekijken. Puur chemisch kan een psychiater waarschijnlijk uitleggen welke hormonen in het spel zijn tijdens een manie of een depressie. De juiste pilletjes kunnen dan helpen om de pieken en de dalen wat af te zwakken en een gematigd humeur te verkrijgen. Je beschouwt je als patiënt dan al snel als een rariteit van de natuur, met een mogelijk foutje in je DNA, waardoor je telkens uit evenwicht geraakt.

Ik ben de laatste tijd ook op een andere manier bezig met naar mezelf te kijken. Ik bekeek mezelf al langer als, op de eerste plaats, hooggevoelig. En vandaaruit verklaarde ik mijn ups and downs, vaak gelinkt aan overprikkeling. Ik hou daarnaast recent ook van de theorie, die de psychotherapeut Wayne Dyer ondersteunt, dat alles bestaat uit bewegende deeltjes en energie. Het kleinste deeltje van een cel is blijkbaar geen vaste materie, maar energie, dit bevestigt men ook in de kwantumfysica.

Op spiritueel vlak zou je van hieruit bipolair zijn ook eens op een andere manier kunnen bekijken. Ester Hicks legt dit op een mooie manier uit. Zij bekijkt ons ook als energie-lichamen, waarbij de energie een bepaalde snelheid of frequentie heeft. Jouw energiedeeltjes bewegen dus op een bepaalde frequentie. Als je innerlijk vuur brandt en je je goed in je vel voelt, heb je een hogere trillingsfrequentie dan wanneer je je down voelt. Jouw ideale frequentie zou je ook kunnen omschrijven als je “Zielsfrequentie“. Ester beschrijft een bipolair persoon als iemand die van nature een zeer hoge dosis energie heeft en in staat is om goed te focussen. Als deze persoon kan leven, in lijn met zijn diepste verlangens/ zielsfrequentie, dan voelt hij zich goed. De persoon focust op positiviteit en zijn ziel.  Maar als hij, door omstandigheden of blokkades niet kan functioneren naargelang zijn diepste wensen, beweegt hij in feite weg van die ideale frequentie, naar een meer onaangename lagere frequentie. Hierbij is een focus op meer negatieve gedachten mogelijk, waarbij de focus zo groot kan zijn dat er een negatieve denkspiraal ontstaat. Het talent om goed te focussen werkt hier in de negatieve zin.  En door dit onevenwicht kan je een soort Jo-Jo-effect krijgen, dat psychiaters graag benoemen als bipolair zijn. Doordat je vaak heel diep gaat, kunnen er ook manische fases ontstaan. De truc is om dus in het midden te blijven…

Ieder zijn geloof natuurlijk. Misschien vind je deze visie wat vergezocht. Maar voor mij klopt het wel. Ik voel inderdaad dat ik goed kan focussen, zowel positief als negatief. Ester Hicks geeft als tip dat je, bij negatieve gedachten, 17 seconden zou moeten proberen te focussen op een positieve gedachte. Hierdoor kan je de negatieve spiraal voorkomen en weer in een opwaartse beweging gaan. De wet van de aantrekkingskracht treedt hierbij ook in werking: die helpt je na die 17 seconden om nog meer positieve gedachten aan te trekken (Law of Attraction/ The Secret). Een banaal voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld: Ik sta op de weegschaal en ben bijgekomen. Onmiddellijk begint mijn negatieve denkspiraal te werken. Een oplossing kan dan zijn om 17 seconden lang tegen jezelf te zeggen: dit krijg ik er wel weer vanaf….dit krijg ik er wel weer vanaf….

IMG_20190727_082249

Na deze spirituele energetische benadering, blijf ik toch ook met beide voeten op de grond. Medicatie kan een goed hulpmiddel zijn om in evenwicht te blijven. Dat ga ik zeker niet ontkennen en ik blijf ook trouw mijn pilletjes nemen. Maar ik vind de theorie van energie en trillingsfrequenties een heel positieve manier om naar je eigenheid te kijken. En het motiveert mij om te proberen meer te leven naar mijn diepste verlangens, dit voelt gewoon goed.

Ik bekijk mijn bipolaire schommelingen nu eerder als een een uiting van mijn grote dosis aan energie en mijn groot talent om te kunnen focussen. Dat voelt voor mij veel beter dan de puur psychiatrische benadering.

Fire

Iedereen heeft zo wel iets. Iets dat je blij maakt, iets dat je doet stralen. Koester dat en besef dat dat jou uniek maakt. En besef dat je dit nodig hebt, om jouw levenspad te vinden. Het maakt niet uit wat het precies is, het kan in heel kleine dingen zitten, zoek het niet te ver of te groots.

IMG_20190728_080935

Ik straal als ik dans. Dan laait mijn innerlijk vuur op, dan voel ik mijn energie losbarsten. Muziek helpt om te starten. Ik zet een liedje op, dat me op dat moment te binnen schiet en bam, daar ga ik. Los op de muziek, meestal voor de spiegel, even alle remmen los.

Toch is het niet evident voor mij om te dansen. Ik heb namelijk een heel sterk ego, dat voornamelijk in mijn hoofd leeft. En mijn ego probeert altijd zijn zin door te drijven en de controle te houden…en dansen is net de controle loslaten! Dus het vergt wel enige acrobatiek om mijn ego te omzeilen en toch die muziek op te zetten. Maar eens als mijn favoriete muziek opstaat (en ik een kamer voor mezelf heb), dan ga ik, dan schiet ik uit mijn startblokken. Pech voor mijn ego!

Vandaag dus een pleidooi voor je “innerlijk vuur”. Ik probeer dit brandende te houden, maar dat lukt ook niet elke dag. Mijn ego is heel krachtig en probeert me er vaak van te overtuigen dat er véél belangrijkere dingen zijn dan dansen of muziek…en soms geloof ik dat. Maar vandaag niet, vandaag dans ik doorheen het huis en mijn ego kan de pot op!

IMG_20190729_084336

Strong

Misschien ben jij ook vaak emotioneel, voel je veel en niet altijd aangename emoties. “Bedankt om dit vol te houden”, zei iemand ooit nadat ik mijn herstelverhaal bracht. Bedankt ook aan jullie, om niet op te geven. Emotionele pijn is vaak onzichtbaar, sluimerend op de achtergrond. Het doorstaan hiervan, met of zonder tranen, getuigt van kracht.

Jij bent een strijder, een ridder, een heldin. Ooit kan je hiermee beter omgaan. Nu gewoon nog even volhouden. En niet vergeten dat je sterk bent, ook al voelt het vaak als zwakte.

En om je op te peppen, zoek een activiteit waar jij je goed bij voelt, maakt niet uit wat het is: schrijven, dansen, fietsen, koken, babbelen, wandelen, … Het gevoel van plezier of joy kan je weer de energie geven om positief te denken en door te gaan!

img_20190718_162107

img_20190718_162136

img_20190718_090107

Focus Pocus

“Dat wat je aandacht geeft, groeit.”

photo-1495333003700-eb75daae834b

Vandaag een oproep om je aandacht of focus op positief denken te richten. In mijn leven heeft me dat op verschillende momenten al kunnen helpen en ik ben ervan overtuigd dat deze simpele filosofie werkt. Positief denken.

vb. Ik zeg al een paar weken tegen mijn vriend en vriendinnen: “Pfft, ik heb niets om me op te focussen, nu ik geen betaald werk in het vooruitzicht hebt…. Pfft, kwam er maar iets op mijn pad….” Dit is een perfect voorbeeld van focussen op dat wat je NIET hebt. En dat helpt niet, want je krijgt hierdoor vaak negatieve gedachten en een negatief gevoel en niet veel zin om iets te doen. Het negatieve, waarop je dus focust, wordt zo in stand gehouden en “groeit”. 

Sinds gisteren maakte ik een keuze: Ik kies mijn focus zelf, ookal is er nog geen job in het vooruitzicht. Ik focus in het hier-en-nu op positief denken!

Over positief denken kan je allerlei boeken lezen en online vind je ook heel veel informatie. Voor mij persoonlijk is dit ook gelinkt aan spiritualiteit, maar zover hoef je het zelfs niet te zoeken. Positief denken kan je ook perfect wetenschappelijk vertalen, het werkt gewoon.

Mijn manier van positief denken is werken met positieve affirmaties, op muziek, met beweging. Gisterenochtend, na mijn zware huilbui, maakte ik een leuke oefening op “Laat de zon in je hart”. Ik zet hierbij dat liedje op en dans tijdens de strofes, gewoon op mijn gevoel. En tijdens het refrein zing ik zelf mijn positieve krachtzinnen, die ik genoteerd heb, met duidelijke en krachtige bewegingen hierbij. Plus ik doe dat voor de spiegel, dat geeft me extra kracht en dan voel ik me precies minder alleen… Jullie vinden deze methode misschien wat vergezocht, dat klopt, maar het werkt wel als een instant-humeur-oppepper. Maar als je hier niet zo van houdt, kan gewoon muziek opzetten ook al goed doen.

Mijn statements van de dag:

” Ik wil niet meer leven in een leven vol negatief denken, geroddel en negatieve denkspiralen.”

” Ik wil wel leven in een leven vol hoop, waarin elke positieve gedachte, gekoppeld aan een goed gevoel, zin heeft.”

Veel succes op jullie pad. Zaai ook wat positieve zaadjes langs de weg…en kijk wat hieruit groeien kan!!!

 

Laat de zon in je hart

Als er geen nacht bestond, zouden we het daglicht niet zo appreciëren…

Als er geen droogte was, zouden we de regen minder leuk vinden…

Als er geen herfst en winter bestonden, genoten we minder van de eerste zonnestraaltjes in de lente…

Als ik geen hartstochtelijke zielepijn zou ervaren, zou ik minder gedreven zijn om hieraan te werken, om ze te begrijpen en om hiermee doodgraag anderen te willen helpen.

Als we verwend waren en heel snel alles verkregen wat we wensten, zouden we het leven misschien saai gaan vinden en nog weinig in beweging komen of initiatief nemen.

Dus vandaag ben ik dankbaar. Voor mijn zielepijn, die af en toe zwaar de kop opsteekt. Het is die pijn die me drijft, die me doet zoeken en groeien. Raar maar waar, maar Dank U, lieve pijn, jij geeft een richting aan mijn leven.

Vanochtend zat ik weer een half uurtje héél diep, maar na een uitvoerig tranendal herpakte ik me en maakte een grappige affirmatie op ”Laat de zon in je hart”. De pijn resulteerde in weer een toffe oefening!

Dus kop op! Als ik het leven aankan, jij ook!

Een ode aan mijn psy

Vandaag wil een korte maar krachtige ode brengen aan mijn huidige psychiater.

psychiater-probleem

Ik hoor vaak geroddel en negatieve uitspraken over een aantal psychiaters. Maar er bestaan ook zéér goede en bekwame psychiaters. Mijn vorige psychiater, die nu met pensioen is, bijvoorbeeld. En zeker mijn huidige psychiater, die ik vanochtend gesproken heb.

Mijn psy is zacht en attent. Ze geeft je gerichte aandacht en komt terug op uitspraken uit vorige gesprekken, waardoor je echt het gevoel krijgt dat ze jouw verhaal kent. Ze is heel goed in luisteren en filtert uit jouw verhaal alle positieve dingen. En die positieve stappen die jij gezet hebt, geeft ze jou telkens terug. Ze is een kampioen in het positief bevestigen. En dat is juist wat ik, als perfectionistisch persoontje, erg nodig heb. Ik besef ook wel dat anderen dit misschien liever niet zo willen, ik ben er ook van overtuigd dat iedereen een psychiater moet zoeken die bij hem of haar past, want dat is vaak erg persoonlijk.

Ik ben super dankbaar dat ik haar heb leren kennen, op aanraden van mijn vorige psychiater.

Ik hoop met dit blogbericht het taboe rond psychiaters een beetje te doorbreken. Het is een nobel beroep, dat niet onderschat mag worden. Zij mogen inderdaad ook pillen voorschrijven, hetgeen in mijn geval dan ook broodnodig is gebleken. Zonder pillen was ik vast en zeker helemaal kierewiet geworden en waarschijnlijk niet meer op deze aarde ondertussen… Dus lang leve de goede psychiaters en hun pilletjes. Er zijn, raar maar waar, mensen zoals ik, die daar echt oprecht dankbaar voor zijn. Ik ben en blijf dan ook een levenslange sponsor van de medicijnen-industrie. Want een vierde psychose hoeft niet meer voor mij.

Na dit toch ietwat zware onderwerp, wens ik jullie toch allemaal een warme en liefdevolle dag toe. Ik zou willen eindigen met een goede mop, maar ben daar niet zo goed in! Ik vertel meestal de clue van de mop in het begin!

veel liefs,

xxx Sarie Marijs, uw ietwat geflipte blogster

Er is hoop

Veni. Vidi. Vici.

I came. I saw. I conquered.

photo-1436853023412-b2549836e196

Schrijven over wat ik van plan ben, is gemakkelijk voor mij. Ik ben een kampioen in het stellen van nieuwe doelen, plannen maken en to-do-lijstjes. Ik schreef mijn vorig blogbericht dan ook, zonder precies te weten of mijn beschreven actieplan zou werken bij de eerstvolgende emotionele bui.

Vandaar even een vervolg hierop. Mijn actieplan werkt. Ik voelde vandaag nattigheid in de namiddag, ondanks de hoge temperaturen buiten. Mijn irritatiepeil bereikte een hoogtepunt. Dus ik had twee opties: ofwel mijn allerliefste vriend het leven zuur maken, ofwel me even terugtrekken en mijn eerder beschreven stappenplan in mijn eentje uitvoeren. Ik koos gelukkig voor de tweede optie. En het heeft gewerkt: een aantal droevige liedjes en nog veel meer tranen later was de bui over, zonder verdere kleerscheuren of dramatiek. Gewoon even lekker een potje huilen, alleen met mezelf en mijn muziek. Ik durf het bijna niet zeggen, maar het voelde lekker. Intens, maar zeer ontspannend.

Er is dus hoop. Dat ik, en andere Hsp-ers, over onze woelige wateren kunnen varen zonder kleerscheuren; of zonder andere zeelui te belasten met allerlei dramatiek. Gewoon wij, alleen, in ons bootje op zee. De storm even toelaten, laten razen…en opeens klaart de lucht weer op. De bui verdwijnt zo even snel als ze kwam opdagen.

Yes we can!!!